ابوالحسنی چیمه، ز. (۱۳۸۳، ۷-۸ آذرماه). افعال نمودی در زبان فارسی. مجموعه مقالات دانشگاه علامه طباطبایی (ص. ۲۵-۳۲). انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.
احمدی گیوی، ح. (1380). دستور تاریخی فعل. قطره.
احمدی گیوی، ح.، و انوری، ح. (1382). دستور زبان فارسی. فاطمی.
انوشه، م. (۱۳۹۷). نمود دستوری در ساخت فعل های پیاپی در زبان فارسی: رویکردی کمینه گرا.
پژوهش های زبانشناسی، ۲۰(۱)، ۷۳-۹۱.
http://doi.org/10.22108/JRL.2018.113736.1266
پایگاه دادگان زبان فارسی. (1403).
https://pldb.ihcs.ac.ir
جهان پناه تهرانی، س. (۱۳۶۳). جعلهای لحظهای وتداوم. زبانشناسی، ۱(۲)، ۶۴-۱۰۰.
داوری، ش.، و نغزگوی کهن، م. (۱۳۹۶). افعال معین در زبان فارسی. نویسه پارسی.
رضایی، و. (1391). بررسی نحوی و معنایی فعل های ایستا در زبان فارسی.
زبان شناسی و گویش های خراسان، 4 (7)، 23-38.
https://doi.org/10.22067/lj.v4i7.24958
رضایی، و. (۱۳۹۴). فعل متوالی یا دوگانه. مقاله ارائهشده در همایش زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد.
رضایی، و.، و مکارمی، ژ. (1400). نمود پیش نگر و نوع عمل در زبان فارسی.
پژوهش های زبان شناسی، 23(1)، ۱۱۳-۱۳۲.
https://doi.org/10.22108/JRL.2021.130216.1595
صفا، پ. (1380). نمود و نقش های آن در زبان. مدرس ، ۲۳(۵)، ۹۵-۱۱۴.
فرشیدورد، ف. (۱۳۹۱). دستور مختصر تاریخی زبان فارسی. زوار.
ماهوتیان، ش. (1378). دستور زبان فارسی از دیدگاه رده شناختی. مرکز.
مکارمی، ژ. (۱۴۰۰). تعامل نمود دستوری و واژگانی در زبان فارسی براساس رویکرد نقش گرا.رساله دکتری: دانشگاه رازی.
معزی پور، ف. (۱۳۹۹). دستور نقش و ارجاع و دستوری شدگی شواهدی از معین شدگی در فارسی.
زبان شناسی و گویشهای خراسان،
۱۲(۳)، ۱۳۷-۱۸۸.
https://doi.org/10.22067/jlkd.2021.39567
موسوی، س. (۱۳۸۹). ساخت فعل های متوالی در زبان فارس. انتشارات دانشگاه اصفهان.
نجفی، ا. (1378). فرهنگ فارسی عامیانه. نیلوفر.
نجفی، پ.، رحیمیان، ج.، خرمایی، ع.، و مولودی، ا. (1401). ساخت مرحله ای در زبان فارسی (تحلیل پیکرده بنیاد در چارچوب دستور نقش و ارجاع). زبانشناسی و گویشهای خراسان، 14(4)، 1-38.
نغزگوی کهن، م. (۱۳۸۹). افعال معین و نمایش نمود در زبان فارسی، ادبپژوهی، ۴(۱۴)، ۹۳-۱۱۰.
هدایت، ص. (1394).
بوف کور. برگرفته از
https://taaghche.com
Aikhenvald, A. (2018). Recognizing serial verb. Oxford University Press.
Aikhenvald, A., & R. M. (2006). Serial verb constructions: A cross-linguistic typology. Oxford University Press.
Comrie, B. (1976). Aspect. Cambridge University Press.
Dik, S. K. (1997). The theory of Functional Grammar. Part1: The structure of the clause. Mouton de Gruyter.
Freed, A. F. (1979). The semantics of English aspectual complementation. D. Reidel.
Heine, B. (1994). On the genesis of aspect in African languages: The proximative. Berkely Linguistics Society , 20, 35-46.
Kilian-Hatz, C. (2006). Serial verb constructions in Khwe (Centeral-Khoisan). In A. A. Dixon (Ed.), Serial verb construction A cross-linguistic typology (pp. 108-123). Oxford university Press.
Olson, M. (1997). A semantic and pragmatic model of lexical and grammatical aspect. Garland.
Pavey, E. L. (2010). The structure of language an introduction to grammatical analysis. Cambridge University Press.
Romaine, S. (1999). The grammaticalization of Proximative in Tok Pisin. Language , 75 (2), 32-46.
Smith, C. (1997). The parameter of aspect. Reidel
Taleghani, H. A. (2008). Modality, aspect and negation in Persian. John Benjamins.
Van Valin, J., & Lapolla, R. (1997). Syntax: Structure, meaning and function. Cambridge University Press.
Van Valin, R. (2005). Exploring the syntax-semantics interface. Cambridge University Press.
Vendler, Z. (1967). Linguistics in philosophy. Cornell University Press.