##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

اکرم خوشدونی فراهانی علی درزی راضیه مهدی بیرقدار بلقيس روشن

چکیده

 زبانشناسان خارجی تحت عنوان سنتی «تطابق زمان دستوری» به مطالعه ترتیب زمانی موقعیت‏ها در جملات نقل قول غیرمستقیم می‏پردازند. این ترتیب بیانگر رابطه زمانی است و تقدم، هم‏زمانی، یا تأخر موقعیت را نسبت به زمان جهت‏یابی نشان می‎دهد. مطالعه حاضر در زبان فارسی به بررسی تقدم زمان موقعیت جمله پیرو می‏پردازد آنگاه که موقعیت جمله پایه با زمان دستوری آینده بیان می‎شود. سؤال تحقیق این است که زمان دستوری ماضی بعید در جملات مرکب فارسی چگونه تبیین می‎شود. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است وداده ‏‏ها جملاتی از زبان فارسی معیار هستند که با شم زبانی نویسندگان انتخاب و ارزیابی شده‏ اند. با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (۱۹۹۱ الف)، و معنی ‏شناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گرایس (۱۹۷۵)  فرضیۀ مناسبی برای پاسخ به سؤال تحقیق فراهم می‏شود. مطابق فرضیه تحقیق، به شرط دیرشی بودن، آغاز موقعیت جملۀ پایه با زمان دستوری آینده می‏تواند نسبت به بقیۀ آن، گذشته تعبیر شود. این زمان گذشته، زمان جهت ‏یابی لازم برای ماضی بعید را فراهم می‎سازد. بنابراین، تقدم در دامنۀ آینده در حالت بی‏نشان با زمان‏های دستوری گذشته یا ماضی نقلی و در حالت نشاندار با زمان دستوری ماضی بعید بیان می‏شود.   

جزئیات مقاله

کلمات کلیدی

زمان دستوری شبه مطلق, زمان دستوری نسبی, تقدم زمان دستوری, ماضی نقلی, ماضی بعید

مراجع
 

Brecht, R. D. (1974). Deixis Embedded Structures. Foundations of Language, 11(4), 489-518.
2. Comrie, B. (1986). Tense in indirect speech. Folia Linguistica, 20(3-4), 265-296.
3. Declerck, R. (1990a). Tense, Time and Temporal focus. Journal of Literary Semantics, 19(2), 80-94.
4. Declerck, R. (1990b). Sequence of Tenses in English. Folia Linguistica, 24(3-4), 513-544.
5. Declerck, R. (1991a). Tense in English: Its Structure and Use in Discourse. London: Routledge.
6. Declerck, R. (1991b). A comprehensive Descriptive Grammar of English. Tokyo: kaitakusha.
7. Declerck, R. (1995). Is there a relative past tense in English? Lingua, 97(1), 1-36.
8. Declerck, R. (1997). When_ clause and Temporal Structure. London: Routledge.
9. Declerck, R. (1999). Remarks on salkie and Reed's (1997) ʻpragmatic hypothesisʼ of tense in reported speech. English Language and Linguistics, 3(1), 83-116.
10. Declerck, R. (2000). On how to interpret canonical conditionals in discourse. Journal of Literary Semantics, 29(3), 149-169.
11. Declerck, R. (2003). How to manipulate tenses to express a character’s point of view. Journal of Literary Semantics, 32(2), 85-112.
12. Declerck, R. (2006). The Grammar of the English Verb Phrase. Volume 1: The Grammar 0f the English Tense System. Berlin /New York: Mouton de Gruyter.
13. Declerck, R. and Ilse Depraetere, D. (1995). The double system of tense forms referring to future time in English. Journal of Semantics, 12(3), 269-310.
14. Declerck, R. and Reed, S. (2000). The Semantics and pragmatics of ʻunlessʼ. English Language and Linguistics, 4(2), 205-241.
15. Declerck, R. and Reed, S. (2001). Conditionals: A Comprehensive Empirical Analysis. Berlin /New York: Mouton de Gruyter.
16. Declerck, R. and Reed, S. (2006). Tense and Time in counterfactual conditionals. Belgian Journal of Linguistics, 20(1), 169-192.
17. Declerck, R. and Tanaka, K. (1996). Constraints on tense choice in reported speech. Studia Linguistica, 50(3), 283-301.
18. Dinsmore, J. (1982). The Semantics Nature of Reichenbach’s Tense System. Glossa, 16(1), 216-239.
19. Grice, P. (1975). Logic and Conversation. In: P. Cole & J.L. Morgan (Eds.) Syntax and Semantics, 3: Speech Acts. New York: Academic Press, 41-58.
20. Heny, F. (1982). Tense, Aspect and Time Adverbials: Part 2. Linguistics & Philosophy, 5(1), 109-154.
21. Lyons, J. (1977). Semantics. Cambridge: Cambridge University Press.
22. Riddle, E. (1978). Sequence of Tenses in English (PhD Dissertation). University of Illinois.
ارجاع به مقاله
خوشدونی فراهانی ا., درزی ع., مهدی بیرقدار ر., & روشن ب. (2018). بررسی ماضی بعید در دامنهٔ آینده. زبانشناسی و گویش های خراسان, 10(19), 46-23. https://doi.org/10.22067/lj.v10i19.63429
نوع مقاله
علمی - پژ‍وهشی