دانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823Affective Dynamics in Iranian EFL Learning: Exploring Boredom, Well-Being, and Emotion Regulationپویایی عاطفی در فراگیری زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در ایران: بررسی خستگی تحصیلی، بهزیستی روان‌شناختی و تنظیم هیجان1314739910.22067/jlkd.2025.95612.1347FAمکرمهبیاتدانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0002-4527-7594محمدداودیدانشیار آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0002-1311-4555سید محمد رضاامیریاندانشیار آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0003-3719-3902سید محمد رضاعادلدانشیار زبانشناسی کاربردی، گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
دانشیار زبانشناسی کاربردی، گروه زبان انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.0000-0003-3605-3203Journal Article20250923This phenomenological study explores the lived experiences of Iranian university students learning English as a Foreign Language (EFL). It examines the interplay between academic boredom, psychological well-being, and emotion regulation, and how these factors collectively influence language proficiency. Grounded in Self-Determination Theory (SDT; Ryan & Deci, 2000), Flow Theory (FT; Foley & Thompson, 2017), and the PERMA model (Seligman & Csikszentmihalyi, 2000), this research investigates how these affective elements manifest in a high-stakes, exam-focused educational environment. From an initial group of 100 students, a purposive sample of 30 was selected based on diversity in proficiency, age, and gender, with data saturation determining the final subset. Data were collected through reflective journals, 120 hours of classroom observations, and two rounds of semi-structured interviews with each participant. Thematic analysis using MAXQDA revealed three key themes: 1) the detrimental effects of academic boredom stemming from pedagogical monotony and relational gaps, 2) the supportive role of well-being in fostering resilience through feelings of accomplishment and meaning, and 3) emotion regulation strategies, such as cognitive reappraisal, that help students overcome challenges. The findings present a novel, culture-specific model illustrating the bidirectional relationships influenced by exam-related stress. This research enhances second language acquisition (SLA) studies by highlighting non-Western affective nuances and offers pedagogical recommendations for integrating emotional elements into curricula to improve student engagement and proficiency.این پژوهش پدیدارشناختی، تجربه زیسته دانشجویان ایرانی در فراگیری زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی را بررسی می‌کند. مطالعه حاضر به تحلیل رابطه میان بهزیستی روان‌شناختی، خستگی تحصیلی و تنظیم هیجان و تأثیر این عوامل بر تسلط زبانی می‌پردازد. این تحقیق بر بنیادهای نظری مانند نظریه خود تعیین‌گری (Self-Determination Theory) (Ryan & Deci, 2000)، نظریه جریان (Flow Theory) (Foley & Thompson, 2017) و مدل پرما (PERMA) (Seligman & Csikszentmihalyi, 2000) استوار است و به بررسی بازتاب این عناصر عاطفی در محیط آموزشی پرتنش و آزمون محور می‌پردازد. از میان 100 دانشجوی اولیه، نمونه‌ای هدفمند شامل 30 نفر بر اساس سطح تسلط بر زبان، سن و جنسیت انتخاب شد و تا رسیدن به سطح اشباع داده‌ها، ادامه یافت. داده‌ها با استفاده از سه ابزار پژوهش شامل دفترچه‌های یادداشت تأملی، 120 ساعت مشاهده کلاسی و دو مرحله مصاحبه نیمه ساختاریافته با هر آزمودنی جمع‌آوری شد. تحلیل مضمون‌های اصلی با استفاده از نرم‌افزار مکس کیودا (MAXQDA) سه موضوع اصلی را آشکار کرد: (1) اثرات مخرب خستگی تحصیلی ناشی از یکنواختی آموزشی، (2) نقش حمایتی بهزیستی روان‌شناختی در تقویت تاب‌آوری و (3) تأثیر راهبردهای تنظیم هیجان برای رفع چالش‌های پیش روی فراگیران زبان. بر پایه یافته‌های پژوهش، مدلی نوین و فرهنگ محور از فراگیری زبان ارائه شد که روابط دوسویه متأثر متغیرها را نشان می‌دهد. این پژوهش با برجسته کردن ظرافت‌های عاطفی فرهنگ شرق، به غنی‌سازی مطالعات یادگیری زبان دوم کمک می‌کند و دلالت‌های آموزشی برای برنامه‌های آموزشی به‌منظور بهبود میزان یادگیری و تسلط بر زبان انگلیسی ارائه می‌دهد.https://jlkd.um.ac.ir/article_47399_3c2e272d8c4d16d796df468576a045fd.pdfدانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823A Cognitive Approach to the Concept of “Knowing” in the Mashhadi Dialect in Comparison with Several Languagesرویکردی شناختی به مفهوم «دانستن» در گویش مشهدی در مقایسه با چند زبان33584752410.22067/jlkd.2025.94673.1339FAمحمد رضاپهلوان نژاداستاد گروه زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.0000-0001-9808-1352پویاشهریاری راددانشآموختۀ دکتری علوم شناختی-زبانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.0000-0002-2591-8526Journal Article20250729This research seeks to examine the conceptualization of “knowing” in the Mashhadi dialect. To achieve this goal, it will first provide an introduction to the concept of knowing. This introduction includes the philosophical (including empiricism, rationalism, pragmatism, and postmodernism) and cognitive concepts of knowing. It explains that in cognitive sciences, “knowing” is often conceptualized as a mental process involving the storage, retrieval, and manipulation of information. Then, it discusses the role of conceptual metaphors in understanding this concept in various languages. In the next stage, it seeks to see how the mechanism of understanding this verb is among Mashhadi speakers. The findings indicate that in Mashhadi dialect, this concept appears in two forms of “knowing” and “remembering” for languages, skills, addresses, and practical knowledge, and understanding the verb “remembering” results from the process of objectification. The results can be useful for cognitive linguistics researchers and dialectologists.در این جُستار در پی آنیم که مفهومسازی «دانستن» را در گونۀ مشهدی فارسی بررسی کنیم. برای نیل به این مقصود، ابتدا درآمدی پیرامون مفهوم دانستن ارائه خواهیم داد. این درآمد شامل مفهوم فلسفی (شامل تجربه‌گرایی، خردگرایی، عمل‌گرایی و پست‌مدرنیسم) و شناختی دانستن است. ابتدا توضیح خواهیم داد که در علوم شناختی، "دانستن" اغلب به‌عنوان یک فرآیند ذهنی شامل ذخیره، بازیابی و دستکاری اطلاعات مفهومسازی می‌شود. سپس به نقش استعاره‌های مفهومی در درک این مفهوم در زبان‌های گوناگون خواهیم پرداخت. در مرحلۀ بعد در پی پاسخ به این پرسش خواهیم بود که ساز و کار درک این فعل نزد گویشوران مشهدی چگونه است. یافته‌ها حاکی از آن است که در گونۀ مشهدی فارسی، این مفهوم به دو صورت «دانستن» و «یادداشتن» برای زبان‌ها، مهارت‌ها، نشانی‌ها، و دانش عملی ظاهر می‌شود و درک فعل «یادداشتن» ناشی از فرایند شیءانگاری است. نتایج به‌دست‌آمده می‌تواند برای پژوهشگران زبانشناسی شناختی و گویش شناسان مفید فایده باشد.https://jlkd.um.ac.ir/article_47524_c0e865c81cab6a3aa12ab4e49f74589f.pdfدانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823An Analysis of the Types of Derivational Prefixes in Sarhaddi Balochi Dialect based on the Optimality Theoryتحلیل انواع پیشوندهای اشتقاقی گویش بلوچی سرحدی بر اساس نظریۀ بهینگی59984791110.22067/jlkd.2026.97419.1366FAطاهرهعزت آبادی پوردانشآموخته دکتری زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0000-0003-2853-3602عباسعلیآهنگراستاد زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0000-0003-1288-1506سید فریدخلیفه لودانشیار زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0000-0002-5325-4237عالیهکرد زعفرانلوکامبوزیادانشیار زبانشناسی، گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0009-0005-7085-4161Journal Article20260108This study describes and analyzes the phonological constraints governing derivational prefixes in Sarhaddi Balochi dialect, utilizing the framework of Optimality Theory (Prince & Smolensky, 1993/2004). The data, comprising 98 derived words with diverse syllable structures of base including CV, VC, CVC, CVCC, CVCV, CVCVC, CVCCVC, CVCVCV, CCVC, CCVCC, VCVC, were collected via interviewing with 15 native low-literacy and illiterate speakers (10 men and 5 women), aged 60 to 75 living in the villages of Khash county and from library resources. The findings indicate that this dialect benefits from a dynamic word-formation system in which specific derivational prefixes are used for constructing different grammatical categories such as derived nouns with the prefix /ham-/, derived verbs with 3 prefixes /dar-/, /sar-/ and /ber-/, derived adjectives with 5 prefixes /biə-/, /na-/, /nɑ-/, /bɑ-/, and /ham-/, and derived adverbs with 2 prefixes /ham-/ and /biǝ-/. Data analysis in optimality tableaux show that derivational prefixes can be explained within the framework of the constraints of Optimality Theory (Prince & Smolensky, 1993/2004), such as “syllabic and metrical” constraints like “Onset”, “*Complex Onset and Coda”, and “Alignment Right (Morpheme-Syllable), and “structural conformity” constraints including “Maximality and Depedancy of Input-Output”, “Linearity” and “*Integrity”.پژوهش حاضر به توصیف و تحلیل محدودیت‌های واجی حاکم بر پیشوندهای اشتقاقی بلوچی سرحدی، در چارچوب نظریۀ بهینگی (پرینس و اسمولنسکی، 2004/1993) پرداخته است. داده‌های این پژوهش مشتمل بر 98 واژۀ مشتق دارای ساخت‌های هجایی متنوع پایه شامل: (CV,VC CVC, CVCC, CVCV, CVCVC, CVCCVC, CVCVCV, CCVC, CCVCC, و VCVC) از طریق مصاحبه با 15 گویشور بومی 10 مرد و 5 زن، ۶۰ تا ۷۵ سالۀ کم‌سواد و بی‌سواد در روستاهای شهرستان خاش و منابع کتابخانه‌ای گردآوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که این گویش از نظام واژه‌سازی پویایی برخوردار است که در آن از پیشوندهای اشتقاقی خاص در ساخت مقوله‌های دستوری مختلف از قبیل: اسم مشتق با پیشوند /ham-/، فعل مشتق با 3 پیشوند /dar-/، /sar-/ و /ber-/، صفت مشتق با 5 پیشوند biə-/، /na-/، /nɑ-/، /bɑ-/ و /ham-/ و قید مشتق با 2 پیشوند/ham-/ و/biǝ-/ استفاده می‌شود. درنهایت، تحلیل داده‌ها در تابلوهای بهینگی نشان می‌دهد که می‌توان پیشوندهای اشتقاقی را در قالب محدودیت‌های نظریۀ بهینگی (پرینس و اسمولنسکی، 2004/1993) از قبیل محدودیت‌های «هجایی و وزنی» مانند محدودیت‌های «آغازه»، «منع آغازه و پایانۀ پیچیده» و «همترازی لبۀ راست (تکواژ و هجا)» و محدودیت‌های «یکپارچگی ساختاری» مشتمل بر محدودیت‌های «بیشینگی و وابستگی درونداد و برونداد»، «منع قلب» و «منع تجزیه» تبیین کرد.https://jlkd.um.ac.ir/article_47911_ceb81aa09c2dab536237b1543bb9fca7.pdfدانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823From Space to Discourse: The Grammaticalization and Cognitive Reinterpretation of “Tā” in Persian within Heine’s Modelاز مکان تا گفتمان: دستوری‌شدگی و بازتعبیر شناختی «تا» در فارسی بر پایۀ مدل هاینه991294821810.22067/jlkd.2026.97103.1362FAمسعوددهقاندانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبانشناسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران.0000-0001-7925-7770محمدرضاعبدالملکیمدرس زبان، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران.0009-0006-9017-7337Journal Article20251223This study examines the process of grammaticalization of the Persian element “tā” from the perspective of Heine’s cognitive–grammatical approach (1991; 1997; 2003). The central research question concerns how the wide range of functions associated with tā, from spatial and temporal uses to conditional, resultative, and discourse-related constructions, can be explained in a coherent, cognitively grounded developmental pathway. The theoretical framework was based on Heine’s conceptual continuum, which models linguistic change as systematic shifts across conceptual domains, from embodied experience to increasingly abstract levels. The data were collected from accessible and reliable sources of contemporary Persian and were analyzed using a conceptual–functional approach. The results demonstrated that all uses of tā are grounded in the persistence of the underlying Path–End Point image schema, with functional variation arising from cognitive reanalysis of this schema across different conceptual domains. Furthermore, the findings showed that the grammaticalization path of tā does not terminate with grammatical stabilization but extends into the level of discourse emphasis, where tā functions as a device for evaluative highlighting and discourse organization. These results strengthen the explanatory capacity of Heine’s model for the analysis of Persian and underscore the close interaction between conceptualization, grammatical structure, and discourse-level meaning.پژوهش حاضر به بررسی فرایند دستوری‌شدگی عنصر «تا» در زبان فارسی از منظر رویکرد شناختی-دستوری هاینه (1991،1997،2003) پرداخته است. مسئلۀ اساسی پژوهش آن است که چگونه تنوع گستردۀ کارکردهای «تا»-از کاربردهای مکانی و زمانی تا ساخت‌های شرطی، نتیجه‌ای و گفتمانی-می‌تواند در قالب یک مسیر تحولی منسجم و شناخت-مبنا تبیین شود. چارچوب نظری پژوهش بر پیوستار مفهومی هاینه استوار است که تحول عناصر زبانی را به‌صورت جابه‌جایی‌های نظام‌مند میان حوزه‌های مفهومی از تجربه‌های بدن‌مند تا سطوح انتزاعی‌تر صورت‌بندی می‌کند. داده‌های پژوهش از منابع در دسترس و معتبر زبان فارسی معاصر گردآوری شده و تحلیل آنها بر پایۀ رویکرد مفهومی-کارکردی انجام گرفته است. نتایج نشان داد که تمامی کاربردهای «تا» بر پایداری طرح‌وارۀ بنیادین «مسیر-نقطۀ پایان» مبتنی هستند و تفاوت آنها حاصلِ بازتعبیر شناختی این طرح‌واره در حوزه‌های مختلف مفهومی است. افزون بر این، یافته‌ها نشان داد که مسیر دستوری‌شدگی «تا» با تثبیتِ دستوری پایان نمی‌یابد، بلکه به سطح تأکید گفتمانی گسترش می‌یابد؛ سطحی که در آن «تا» به ابزاری برای برجسته‌سازی ارزیابانه و سازمان‌دهی گفتمان بدل می‌شود. این یافته‌ها ظرفیت تبیینی مدل هاینه را در تحلیل زبان فارسی تقویت می‌کند.https://jlkd.um.ac.ir/article_48218_b2e6494f1c9f0ae2fcdf23310ea73b46.pdfدانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823An Investigation into the Phonological System of the Hanashuri Dialectبررسی دستگاه واجی در گویش حناشوری1311784830910.22067/jlkd.2026.97186.1363FAسهرابغلامیکارشناسی ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان و کارشناسی ارشد زبان‌های باستانی ایران، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران .0009-0002-6821-2088جلالرحیمیاناستاد بخش زبانشناسی و زبان‌های خارجی، دانشکدۀ ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0000-0003-2280-9508فرخحاجیانیاستاد، بخش زبانشناسی و زبان‌های خارجی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0000-0002-7551-620xJournal Article20251231Located in Dashti County, Bushehr Province, Hanashur is one of the villages of Tasuj Rural District, Shanbeh and Tasuj Districts. The Hanashuri dialect is a Persian language variety in Bushehr Province. Interviews with 12 speakers (10 speakers aged over 50 and two young and literate speakers) were done. Field study and descriptive-analytical methods as well as library tools were used in this present study. This study analyzed the production method and characteristics of consonants, vowels, and syllable structure in the Hanashuri. Based on the findings, this dialect has 25 consonants and 21 vowels (6 simple and 15 complex). The consonants are all of the aspirated type. There are two consonants /w, ŋ/ in addition to the Persian consonants of standard. Moreover, some diphthong and triphtong were identified recorded for the first time in this Persian language dialect. Hanashuri includes /iou/, /oue/, and /uai/ triphtongs. The absence of first cluster, the beginning of the syllable with the consonant and the termination of the syllable by the maximum of two consonants, are the constraints of syllable structure in Hanashuri. Syllables in Hanashuri are light, heavy and superheavy and cv(:)(c(c)) is the general pattern of syllable structure. The absence of non-words and justification of some phonological processes such as elimination and metathesis are the advantages of sonority theory in Hanashuri syllables.در شهرستان دشتیِ استان بوشهر، حناشور از روستاهای دهستان طسوجِ بخش شنبه و طسوج است. گویش حناشوری از گونه‌های زبانیِ فارسی معیار در استان بوشهر است. مصاحبه با گویشوران مطلوب (10 گویشور بالای 50 سال و دو گویشور جوان و باسواد)، ثبت‌و‌ضبط گفتار و آوانگاری صدای آنها و تکمیل پیکرۀ زبانی با روش‌های میدانی و توصیفی– تحلیلی به همراهِ ابزارهای کتابخانه‌ای برای انجام پژوهش حاضر به کار گرفته شده‌اند و اطّلاعات لازم نیز، از همین روش‌ها و به کمک الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA) به‌ترتیب، جمع‌آوری، تجزیه‌وتحلیل شده‌اند. در این پژوهش، نحوۀ توزیع و ویژگی‌های همخوان‌ها و واکه‌ها و ساختمان هجا در گویش حناشوری مورد واکاوی قرار گرفته است. بر اساس شواهد، این گویش دارای 25 همخوان و 21 واکه (6 ساده و 15 مرکب) است. همخوان‌ها همگی از نوع شُشی هستند. در حناشوری، دو همخوانِ/w, ŋ/علاوه بر همخوان‌های فارسی معیار، وجود دارد. همچنین، برخی از دوواکه‌ای‌ها و سه‌واکه‌ای‌ها، برای نخستین بار در گونه‌های زبان فارسی، ثبت و ضبط شده‌اند. /iou/, /oue/, /uai/ سه‌واکه‌ای‌ها در حناشوری هستند. نبود خوشۀ آغازین، الزام آغاز هجا با همخوان و ختم هجا به حداکثر دو همخوان، از محدودیّت‌های ساختار هجا در حناشوری هستند. با تکیه بر واکافت داده‌های پیکرۀ زبانی، هجاها در حناشوری از نظر وزن هجایی، سبک، سنگین یا فوق سنگین هستند و cv(:)(c(c)) الگوی کلّی ساخت هجا در حناشوری است. ظاهرنشدن ناواژه‌ها و توجیه برخی فرآیندهای واجی مانند حذف و قلب، از مزایای نظریۀ رسایی و لزوم وجود پوش رسایی مجاز در هجاهای حناشوری هستند.https://jlkd.um.ac.ir/article_48309_5567092517e0ed42d94cf318195e0737.pdfدانشگاه فردوسی مشهدزبانشناسی و گویش های خراسان2008-723318220260823Examining the Impact of Language Mindset and Gender on the Improvement of Language Learning Skills among Iranian Students: A Psychological Analysis of Languageبررسی تأثیر طرز فکر زبانی و جنسیت بر بهبود مهارت‌های زبان‌آموزی در دانشجویان ایرانی: یک تحلیل روان‌شناختی زبان1792074832610.22067/jlkd.2026.96173.1364FAاصغرمولوینافچیاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0002-7495-2333مسعودمداحیانمدرس مدعو گروه زبان و ادبیات انگلیسی. دانشکده ادبیات و علوم انسانی. دانشگاه اصفهان. اصفهان. ایران.0009-0001-9086-1589محمد حسینارس خاناستادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه یزد، یزد، ایران.0000-0002-0515-7045Journal Article20260203This study investigates the relationship between mindset, gender, and writing development among Iranian university students majoring in English Literature. Specifically, it examines 1) the types of language mindsets (growth or fixed) these students hold regarding writing as a language skill, 2) the influence of gender on writing mindsets, and 3) how language mindset type affects their writing performance. A quantitative, cross-sectional design was employed, using a mindset questionnaire and timed essay-writing assessments. The study involved 160 undergraduate students aged 18–24, of whom 78 were categorized as having a language growth mindset, and 67 as having a language fixed mindset. Participants with mixed language mindset tendencies were excluded from further analysis. Descriptive and inferential statistics revealed that the majority of participants exhibited a growth mindset, with growth mindset scores significantly exceeding fixed mindset scores (p <.001). Gender comparisons showed no statistically significant differences in mindset orientation, suggesting that gender does not influence students’ writing mindsets. However, language mindset type was found to significantly impact writing performance. Students with a growth mindset demonstrated superior performance in writing tasks compared to those with a fixed mindset (p <.001). Besides, paired samples t-tests showed significant improvement in writing performance among the growth mindset group over time, while the fixed mindset group exhibited no substantial progress. Findings highlight the critical role of language mindset in L2 writing development, stressing the potential benefits of fostering a language growth mindset in language learners.پژوهش حاضر به بررسی رابطه میان طرز فکر، جنسیت و بهبود مهارت نگارشی بین دانشجویان ایرانی رشتۀ ادبیات انگلیسی می‌پردازد و مشخصاً (۱) انواع طرز فکر زبانی (پویا یا ایستا) این دانشجویان را نسبت به نگارش به‌مثابه یک مهارت زبانی، (۲) تأثیر جنسیت بر طرز فکرهای نوشتاری و (۳) چگونگی اثرگذاری نوع طرز فکر زبانی بر عملکرد نگارشی بررسی می‌کند. بدین منظور، یک طرح پژوهشی کمی و مقطعی به کار گرفته شد و داده‌ها با استفاده از پرسشنامۀ طرز فکر و ارزیابی‌های زمان‌بندی‌شدۀ مقاله‌نویسی، گردآوری شد. ۱۶۰ دانشجوی کارشناسیِ ۱۸ تا ۲۴ ساله در این پژوهش شرکت داشتند که از این میان، ۷۸ نفر در گروه طرز فکر زبانی پویا و ۶۷ نفر در گروه طرز فکر زبانی ایستا طبقه‌بندی شدند. شرکت‌کنندگان دارای گرایش‌های طرز فکر زبانی ترکیبی، از تحلیل‌های نهایی حذف شدند. نتایج حاصل از آمار توصیفی و استنباطی حاکی از آن بود که اکثریت شرکت‌کنندگان، دارای طرز فکر پویا بوده و نمرات طرز فکر پویا به‌طور معناداری از نمرات طرز فکر ایستا فراتر رفته است (p کمتر از ۰٫۰۰۱). مقایسه‌های مبتنی بر جنسیت، تفاوت معناداری را در جهت‌گیری طرز فکر نشان نداد که این امر، گویای عدم تأثیر جنسیت بر طرز فکر نگارشی دانشجویان است. با این حال، مشخص شد که نوع طرز فکر زبانی، تأثیر معناداری بر عملکرد نگارشی دارد؛ تا آنجا که دانشجویان دارای طرز فکر پویا در مقایسه با افراد دارای طرز فکر ایستا، عملکرد بهتری در تکالیف نوشتاری داشتند (p کمتر از ۰٫۰۰۱). افزون بر این، نتایج آزمون تی وابسته حاکی از بهبود معنادار عملکرد نگارشی در گروه طرز فکر پویا به مرور زمان بود، اما در گروه طرز فکر ایستا، پیشرفت قابل ملاحظه‌ای مشاهده نشد. یافته‌های این پژوهش با تأکید بر نقش حیاتی طرز فکر زبانی در توسعۀ مهارت نگارشی زبان دوم، مزایای بالقوۀ پرورش طرز فکر زبانی پویا در زبان‌آموزان را پررنگ می‌کند.https://jlkd.um.ac.ir/article_48326_ead79bebb88514b1e270b8856af6fce1.pdf