دانشگاه فردوسی مشهد زبانشناسی و گویش های خراسان 2008-7233 18 2 2026 08 23 A Cognitive Approach to the Concept of “Knowing” in the Mashhadi Dialect in Comparison with Several Languages رویکردی شناختی به مفهوم «دانستن» در گویش مشهدی در مقایسه با چند زبان 33 58 47524 10.22067/jlkd.2025.94673.1339 FA محمد رضا پهلوان نژاد استاد گروه زبانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0001-9808-1352 پویا شهریاری راد دانش‌آموختۀ دکتری علوم شناختی-زبانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-2591-8526 Journal Article 2025 07 29 This research seeks to examine the conceptualization of “knowing” in the Mashhadi dialect. To achieve this goal, it will first provide an introduction to the concept of knowing. This introduction includes the philosophical (including empiricism, rationalism, pragmatism, and postmodernism) and cognitive concepts of knowing. It explains that in cognitive sciences, “knowing” is often conceptualized as a mental process involving the storage, retrieval, and manipulation of information. Then, it discusses the role of conceptual metaphors in understanding this concept in various languages. In the next stage, it seeks to see how the mechanism of understanding this verb is among Mashhadi speakers. The findings indicate that in Mashhadi dialect, this concept appears in two forms of “knowing” and “remembering” for languages, skills, addresses, and practical knowledge, and understanding the verb “remembering” results from the process of objectification. The results can be useful for cognitive linguistics researchers and dialectologists. در این جُستار در پی آنیم که مفهوم‌سازی «دانستن» را در گونۀ مشهدی فارسی بررسی کنیم. برای نیل به این مقصود، ابتدا درآمدی پیرامون مفهوم دانستن ارائه خواهیم داد. این درآمد شامل مفهوم فلسفی (شامل تجربه‌گرایی، خردگرایی، عمل‌گرایی و پست‌مدرنیسم) و شناختی دانستن است. ابتدا توضیح خواهیم داد که در علوم شناختی، "دانستن" اغلب به‌عنوان یک فرآیند ذهنی شامل ذخیره، بازیابی و دستکاری اطلاعات مفهوم‌سازی می‌شود. سپس به نقش استعاره‌های مفهومی در درک این مفهوم در زبان‌های گوناگون خواهیم پرداخت. در مرحلۀ بعد در پی پاسخ به این پرسش خواهیم بود که ساز و کار درک این فعل نزد گویشوران مشهدی چگونه است. یافته‌ها حاکی از آن است که در گونۀ مشهدی فارسی، این مفهوم به دو صورت «دانستن» و «یادداشتن» برای زبان‌ها، مهارت‌ها، نشانی‌ها، و دانش عملی ظاهر می‌شود و درک فعل «یادداشتن» ناشی از فرایند شیءانگاری است. نتایج به‌دست‌آمده می‌تواند برای پژوهشگران زبانشناسی شناختی و گویش شناسان مفید فایده باشد. https://jlkd.um.ac.ir/article_47524_c0e865c81cab6a3aa12ab4e49f74589f.pdf