##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

مجتبی نامور فرگی محمدرضا پهلوان‌نژاد

چکیده

در چند دهة اخیر، ارتباطات واژگانی و روابط معنایی میان واژگان، مورد توجه بسیاری از فلاسفه، ‌روانشناسان و زبانشناسان قرار گرفته است. در این تحقیق سعی شده است تا با یک بررسی میدانی و آزمایش‌های زبانی، چگونگی ارتباطات واژگانی زبان فارسی و حوزه‌های معنایی که این واژگان می‌توانند در آنها جای بگیرند مشخص گردد. داده‌هایی که در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفته‌اند با دقت زیاد و مطابق با اصول نظریه‌های غالب در باب درک و پردازش واژگان و همچنین بر طبق شیوه‌های تأیید شدة آزمون‌سازی گردآوری شده است. افراد شرکت کننده در این پژوهش، تعداد 400 داوطلب دختر و پسر از گروه سنی 25-18 سال می‌باشند. در این پژوهش، بر اساس یک آزمون گسترده بر روی 400 واژة پرکاربرد زبان فارسی و با شرکت 400 داوطلب، حدود 40000 (چهل هزار) دادة زبان فارسی به دست آمده است که با استفاده از این داده‌ها و با شیوه‌های خاصی سعی شده است حوزه‌های معنایی واژگان زبان فارسی مشخص گردد. از نتایج کاربردی این تحقیق می‌توان در زمینه‌های آموزش زبان، آزمون‌سازی و همچنین در انتخاب مواد درسی، به خصوص در سطوح پایین‌تر تحصیلی استفاده نمود.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
نامور فرگیم., & پهلوان‌نژادم. (۱۳۹۱-۱۰-۱۸). بررسی حوزه‌های معنایی واژگان زبان فارسی و ارائة معیار‌های جدید در تعیین حوزه‌های معنایی. زبانشناسی و گویش های خراسان, 3(4), 19. https://doi.org/10.22067/lj.v3i4.18455
نوع مقاله
علمی - پژ‍وهشی