##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

بهروز محمودی بختیاری

چکیده

در این روزها، حفظ و صیانت میراث فرهنگی به عنوان بخشی مهم از هویّت ملّی، مورد توّجه مردم و مقامات کشور قرار گرفته است. با این وجود ، به نظر نمی‌رسد چنین همّتی تاکنون صرف میراث فرهنگی «معنوی» ایران شده باشد. نظر به این‌که سرعت نابودی گویشها بسیار بالاتر از سرعت نابودی دیگر میراث‌ معنوی است و مرگ آنها بر بسیاری از عقاید و رسوم و باورها تاثیر می‌گذارد، یکی از دغدغه‌های مهم ملّی باید حفظ این میراث‌ مهّم، آسیب‌پذیر و پراکنده باشد. در این مقاله، ضمن پرداختن به کلیاتی چون مفهوم زبانهای در خطر و در حال انقراض، به زبانهای ایرانی پرداخته شده و تاریخچه، آسیب‌شناسی و نیازهای مرتبط با مطالعات گویشی (با تاکید بر مقوله «مستندسازی زبان ») بررسی شده است.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
محمودی بختیاریب. (۱۳۹۱-۰۷-۲۰). مستندسازی و بررسی گویشهای ایرانی به عنوان میراث فرهنگی. زبانشناسی و گویش های خراسان, 2(2), 19. https://doi.org/10.22067/lj.v2i2.15906
نوع مقاله
علمی - پژ‍وهشی