##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

محمّد رضا پهلوان نژاد مهدی مشكوةالدینی سیّد محمّد حسینی معصوم

چکیده

برنامة کمینه گرا (چامسکی، 1995) رویکرد غالب و جدید« زبان‌شناسی زایشی» است. بررسی پیوندهای سلسه مراتبیِ ساخت نمای جمله های زبان به لحاظ دانش زبانی ذهنی سخنگویان، هدف عمدة تحلیل ساختی در رویکرد یاد شده است. یکی از ویژگیهای تحلیل ساختی جمله در این رویکرد، در نظرگرفتن مقوله های نقشی است که به تبیین پیوندهای نحوی مقوله های واژگانی کمک می کند. تحقیق حاضر، ضمن ارائة توصیفی دقیق از مقوله های نقشی، به بررسی مقوله نقشی زمان در نحو جمله های فارسی می پردازد.همسو با تعاریف به کار رفته در برنامة کمینه گرا به بررسی چگونگی صرف فعل از راه بازبینی مشخّصه های تعبیرناپذیر موجود در گره زمان و فعل اصلی و عمل مطابقه خواهیم پرداخت. همچنین با در نظر گرفتن اینکه مشخّصة تصریف در زبان فارسی یک مشخّصة قوی است، با ارائة نمونه هایی نشان خواهیم داد که فعل به هستة زمان جذب می شود و درجایگاهی خارج از گروه فعلی بالا (vP) قرار می گیرد. حذف گروه فعلی و پرسشهای تأییدی از جمله شواهدی است که این فرض را تأیید می کند.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
پهلوان نژادم. ر., مشكوةالدینیم., & حسینی معصومس. م. (۱۳۹۱-۰۷-۲۰). بررسی کارکرد گروه نقشی زمان درزبان فارسی برپایة برنامة کمینه گرا. زبانشناسی و گویش های خراسان, 2(2), 24. https://doi.org/10.22067/lj.v2i2.15905
نوع مقاله
علمی - پژ‍وهشی