##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

محمّد عموزاده مهدیرجی فاطمه بهرامی

چکیده

اشاره در زبان، از مقولاتی است که می تواند ازدیدگاه کاربردشناسی مورد تحلیل قرار گیرد.از این رو تحلیل جنبه‌های کاربرد شناختی اشارات زمانی در زبان فارسی و چگونگی به کارگیری این جنبه‌ها توسط سخنگویان فارسی زبان از اهداف نوشته حاضراست. بسیاری از اطّلاعاتی که در گفتار مردم منتقل می‌شود جنبة کاربرد شناختی دارد و به بافت موقعّیتی و اجتماعی خاص مربوط می‌شود. از جمله اهداف این مقاله، آشکار ساختن نقش اشارات زمانی در انتقال مفاهیم کاربرد شناختی در بافت موقعیّتی و فرهنگی است که دستور زبان قادر به توصیف و تبیین همة ابعاد آن نیست.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
عموزاده مهدیرجیم., & بهرامیف. (۱۳۹۱-۰۷-۲۰). بررسی جنبه‌های کاربرد شناختی اشارات زمانی در زبان فارسی. زبانشناسی و گویش های خراسان, 2(2), 19. https://doi.org/10.22067/lj.v2i2.15901
نوع مقاله
علمی - پژ‍وهشی